/ 1 نظر / 7 بازدید
sad

یه سری به شعر "سرود آفرینش" شریعتی هم بزن جمله های قشنگی برای نوشتن داره. هر کسی گمشده ای دارد، و خدا گمشده ای داشت. هر کسی دو تاست، و خدا یکی بود. هر کسی به اندازه ای که احساسش می کنند، "هست". هر کسی را نه بدان گونه که "هست"، احساس می کنند، ... و در "آغاز هیچ نبود، کلمه بود، و آن کلمه، خدا بود." عظمت همواره در جستجوی چشمی است که او را ببیند. و خوبی همواره در جستجوی خردی است که او را بشناسد. و زیبایی همواره تشنه دلی که به او عشق ورزد. و جبروت نیاز مند اراده ای که در برابرش به دلخواه رام گردد. و غرور در آرزوی عصیان مغروری که بشکندش و سیرابش کند. و خدا عظیم بود و خوب و زیبا و پر جبروت و مغرور،