نونا

زندگی قصه تلخی است که در آغازش بس که آزرده شدم چشم به پایان دارم

خدایا

 

خدایا قسم به پرستو ، آنگاه که جفتش می رود

وقتی تنها به آشیانه بر می گردد ، چه غروب غریبی !؟

قسم به کرم شب تاب ، آنگاه که از پیله بیرون می آید

و با نسیم هم آغوش می شود ، چه پروازی !؟

قسم به پروانه ها ، آنگاه که از ایشان جز خاکستری

بر جا نمانده است ، چه اشتیاق سوزانی !

قسم به تمام آینده ها ، آنگاه که در آب قرار می گیرند

قسم به لطافت قسم

                                                می دانم که می دانی دوستت دارم .

  
نویسنده : نونا ; ساعت ٩:٢٢ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۸/۳/۱٧
تگ ها : خدا